Efendim, bir varmış bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde, uzak diyarlardan geçip, birbirlerini bulmuş ve dünya evini kurmuş iki genç varmış.

Birinin adı Korkud, öbürünün adı Julia imiş. Gel zaman git zaman, bu mutlu gençlerin Volkan isminde bir oğulları olmuş. Volkan büyümüş serpilmiş, ama çok da büyüyemeden, bak demişler sana bir kardeş geliyor, adı da Ziya. Volkan ne zaman gelecek kardeşim diye bekleye dursun,  hikayenin en güzel günlerinden bir gün babası arkadaşını aramış, biz hastanedeyiz bilginiz olsun diye.  Erkenden gözlerini açma hevesinden midir?, uzun süredir beklemekten yorulmasından mıdır? Bilinmez, Ziya bebek sahneye girmiş ve ailenin gözleri daha da parlar olmuş.

Gökten üç elma düşmüş mü onu araştırmak, belki bisorusor.com'a sormak gerekse de görünen o ki onlar ermiş muradına biz çıkalım kerevetine...

9 aydır bugünü bekleyen anne bir mutlu, baba daha bir mutlu, abi durumun pek farkında değil (olacak elbet :) ve Ziya bebek capcanlı.

Erkyazılım ailesi olarak küçük Ziya'nın abisiyle beraber öncelikle ailesine, sonra Erkyazılım ailesine hayırlar ve mutluluklar getirmesini dileriz. Tevekkeli, Korkud eylemlerimiz devam edecek diye boşuna demiyormuş :)